Op de IJssel

Deze 19e eeuwse arrenslede is afkomstig van de scheepsbouwfamilie Van der Giessen uit Krimpen aan den IJssel. In de strenge winter van 1963 heeft men nog met de slede een tochtje gemaakt op de IJssel.

Loonzakjes in de secretaire

Deze secretaire stond in het kantoor van het woonhuis van de voormalige steenfabriek  ‘Spreeuwenhoek’ van de familie Mijnlieff.  Aan de binnenzijde van de secretaire bevinden zich vakjes van A t/m Z. Hierin werden de loonzakjes van de werknemers geplaatst.

Portret Francina van Duijvendijk

Het schilderij toont een portret van Francina van Duijvendijk. Zij is geboren op 17 november 1923 te Lekkerkerk. Door het raam ziet u haar vader, directeur, op de dijk naar de scheepswerf T. van Duijvendijk  te Lekkerkerk lopen.

De werf

De geschiedenis van de werf gaat terug tot in de 17e eeuw. In 1880 maakte de werf de overstap van houten naar ijzeren schepen. Het was een begin van een periode waarin de werf Van Duijvendijk uitgroeide tot hét bedrijf van Lekkerkerk.

Vanwege een samenloop van omstandigheden, waaronder de verslechterde concurrentiepositie van de Nederlandse scheepsbouwsector, besloot men de werf in 1963 te verkopen.

Molvriendelijke verjaagmethode

De mollenfluit werd gebruikt voor het verjagen van de mollen. Het object werd met de opening in de molsgang gezet, en wel zo dat de wind in de fluit circuleerde. Dit gaf een fluitende toon waar de mol slecht tegen kon en een andere weg zocht. In tegenstelling tot de huidige mollenklem is de mollenfluit wel diervriendelijk te noemen. Om u een idee te geven van de grootte van dit object hebben wij een muntstuk van 5 Eurocent op de foto afgebeeld.

Materiaal: Klei met loodglazuur, h 26,5cm x d 21cm.

Steenplaats - Ouderkerk a/d IJssel

IJsselstenen

De steenplaats lag buitendijks in de gemeente Ouderkerk aan den IJssel. De heer L.F. Mijnlieff kocht de fabriek in 1885, deze bleef in de familie tot 1938. In dit jaar werd de productie van de IJsselstenen definitief gestopt.

Lange werkdagen

Het werk op de steenfabriek was zwaar en de werkdagen lang. Men werkte van vijf uur ‘s morgens tot  zes of zeven uur ‘s avonds, zeven dagen in de week. In de maanden april t/m oktober moest het hele gezin meewerken op de plaats om rond te kunnen komen. ’s Winters hadden alleen de mannen werk, als het tenminste niet vroor. Geen werk betekende ook geen geld.

Perenpot van oorspronkelijke bewoners

Deze pot werd gebruikt voor het opdienen van stoofperen. Wat hem speciaal maakt is dat hij geschonken is door de gebroeders De Jong. Dit waren de oorspronkelijke bewoners van de museumboerderij. 

Materiaal: Aardewerk: h: 17,5cm. – d: 27,5cm.

Rouwservies

Dit rouwservies bestaat uit een theepot, melkkan, suikerpot en roomschaal. Het is een keramieken servies waarop een bloemdecoratie is geperst. De Engelse fabriek Hackwood heeft het tussen 1850 en 1924 vervaardigd. Het zwarte rouwservies gebruikten de nabestaanden bij de dood van volwassenen. Bij de dood van een kind werd wit rouwservies gebruikt.  

Keramiek, h 9,5cm x b 18,0cm x d 13,0cm

Haarschilderij

Dit haarschilderijtje (links) is gemaakt in 1874 met haar van de overledene, Mevrouw Luyten-Dogterom. Het schilderijtje is gemaakt van haar en, onder glas met messing afzetting, geplaatst in een zwart gelakte houten lijst met kraalrand.

Bokkenschoentjes

De geit of bok kreeg bij gladheid deze schoentjes aan om de kar te trekken voor de koopman, zodat hij/zij niet uit kon glijden. Ze werden gemaakt uit leer en zijn 8,5 cm. hoog en 6 cm. breed.

Deze bokkenschoentjes zijn best bijzonder, u komt ze heel weinig tegen. Ze werden door de plaatselijke schoenmaker gemaakt. Op een hout rond onderkantje werd een leren schoentje met echte veters en zonder zool geplaatst. Hieronder werden ijzeren haakjes gezet voor een betere grip op sneeuw of ijs.

IJs uit de IJssel

De ijskast werd gekoeld met stukken ijs die via een, door een metalen plaat afgedekte opening in het bovenblad, in het ijsreservoir konden worden geplaatst. Met deze stukken ijs deed men, afhankelijk van de buitentemperatuur, ongeveer drie dagen. De blokken kwamen in dit geval uit de IJssel. De voormalige eigenaar, de heer Mijnlieff, haalde dit ijs uit een van de IJskelders in de Krimpenerwaard. Deze ijskelders werden doorgaans gebruikt voor de zalmvisserij. De binnenzijde van de kast is afgetimmerd met zink en bestaat uit twee delen die in het midden wordt gescheiden door een rooster.

Materiaal: Hout afgewerkt met zink, h 80cm x b 60cm x d 51cm.

Portret ter nagedachtenis

Dit soort schilderijtjes werden gemaakt ter nagedachtenis aan de overledene. Beeligje Dogterom was getrouwd met Willem Anthony Luijten. Hij was eigenaar van een zalmrokerij en zalmhandel, pachter van zalmvisserijen en landeigenaar.

Portret van Beeligje Dogterom. Geboren te Krimpen aan den Lek op 1807-04-14, overleden te Lekkerkerk op 1874-03-07. Echtgenote van Willem Anthonij Luijten.